Geef vrije doorgang aan hulp voor Jemen 

In Jemen, waar ik woon, is een verschrikkelijke oorlog nog erger geworden door een meedogenloze blokkade. Havens zijn gesloten, wegen zijn vernield en vliegroutes zijn beperkt.

Als er niet spoedig actie wordt ondernomen, zal dit leiden tot ‘s werelds verschrikkelijkste hongersnood in de afgelopen decennia. Nu al hebben 17 miljoen mensen niet genoeg te eten en zijn er bijna een miljoen mensen besmet met cholera.

Ik wil dat de VN Veiligheidsraad mijn woorden hoort, als een dokter, om daadwerkelijk te begrijpen wat hier gebeurt. Ze kunnen druk uitoefenen op Saoedi-Arabië om op z’n minst de grootste havens van Jemen weer volledig te openen zodat er zowel humanitaire als commerciële goederen het land in kunnen.

Onderteken jij mijn brief om deze overheden te vragen om de coalitie te stoppen, die geleid wordt door Saoedi-Arabië, waardoor mijn mensen sterven van de honger?

Bedankt,

Dr Ashwaq Muharram

46%
4.634 / 10.000 actions

Bekijk de hele brief:

Geachte leden van de VN-Veiligheidsraad,

Dit is mijn verhaal - het verhaal van de mensen van Jemen. Een wrede blokkade geleid door Saoedi-Arabië maakt de effecten van een verschrikkelijke oorlog nog erger. Ik ben al 19 jaar een dokter en ik heb de situatie in mijn land nog nooit zo slecht gezien

Nu is het probleem niet alleen honger - het gevaar is nu dreigende uithongering. En het is veel erger geworden sinds het begin van de oorlog.

Gedurende de laatste drie oorlogsjaren heb in mijn vrije tijd vrijwilligerswerk gedaan door zelf een mobiele kliniek op te zetten in mijn auto. Ik rijd er mee van regio naar regio om mensen te bezoeken en medicijnen en voedsel uit te delen, voor zover ik die kan krijgen.

Ik begon alleen. Ik kocht voedsel van mijn eigen geld en ging vervolgens naar een dorp dat hulp nodig had en deelde het daar uit. Destijds had ik een chauffeur, secretaresse, een verpleger en een verloskundige, en nu vragen vrienden of ze mee kunnen komen om te helpen. De verslechterende situatie en de blokkade leiden er alleen maar toe dat mensen ziek worden of honger lijden.

Op dit moment hebben 17 miljoen van mijn mensen niet genoeg om te eten. Iedere tien minuten sterft er een kind in mijn land. Volgende week zal er geen water beschikbaar meer zijn in onze hoofdstad Sana’a en zal er geen brandstof meer zijn om het water schoon te maken of rond te pompen. Als Saoedi-Arabië niet snel brandstof binnen laat zal ik niet meer in staat zijn om vanuit mijn mobiele kliniek te werken. En als schepen met commercieel voedsel het land niet binnen kan komen, zullen zelfs nog meer mensen sterven.

Het moet worden toegestaan dat schepen commerciële goederen kunnen leveren. Wegen moet gerepareerd worden. Vliegvelden moeten geopend worden voor mensen die verwond zijn door luchtaanvallen en voor mensen die lijden aan ziektes.

De gehele situatie maakt me heel droevig en ik huil vaak voor deze mensen. U kunt zich niet voorstellen hoe ze leven, hoe het ze lukt om te overleven ondanks de armoede. Het doet mij pijn dat ze sterven vanwege ziektes, honger en luchtaanvallen.

Ik heb Abdulrahman ontmoet, een 18 maanden oude baby die lactose-intolerant is, en zijn moeder die de melk niet kan betalen die hij nodig heeft. Hij en alle anderen zijn zoals mijn kinderen, maar soms kan ik ze niet helpen. Het kost me moeite naar hen te kijken, om hun pijn te zien - het is ondraaglijk.

Sommige mensen hebben geprobeerd om vliegvelden te bereiken die ver weg zijn om toegang te krijgen tot medische hulp, een reis van honderden kilometers op slechte wegen tot wel 26 uur langs verschillende controleposten. Dit is zwaar leed voor iemand die al heel veel pijn heeft. Medicijnen zijn niet beschikbaar. Net zoals bronnen van inkomsten voor mijn familie niet beschikbaar zijn. Duizenden mensen hebben dialyse nodig en medicijnen voor tuberculosis en hoge bloeddruk. Dergelijke medicijnen zijn schaars omdat de havens dicht zijn. Soms zijn ze te vinden op markten, maar zijn dan onbetaalbaar.

Dan is er nog het gevaar. Ik voel me niet veilig als ik rijd, vanwege de vele bominslagen om me heen. Soms willen mensen dat ik de weg niet op ga in bepaalde gebieden omdat ik een vrouw ben. Ze zeggen dat het te gevaarlijk voor mij is. Dan vind ik andere manieren om er te komen. Ik ben iedere keer bang - maar ik zal nooit stoppen.

De impact op vrouwen is gigantisch geweest. Ik quote de Yemeni Women’s Pact for Peace and Security voor enkele statistieken:

“Vrouwen zijn het meest kwetsbaar en hardst geraakt. Veel vrouwen in Jemen hebben de gehele last op zich genomen om elke dag brood voor hun familie te vinden, ze hebben hun kostwinners verloren door de voortdurende oorlog, zonder kans op een baan en het opschorten van de salarissen van overheidsmedewerkers. Het aantal vrouwen dat bescherming nodig heeft is meer dan 4,5 miljoen. Terwijl meer dan 1,1 miljoen zwangere en lacterende vrouwen ondervoed zijn en het risico lopen geïnfecteerd te raken met cholera of andere ziektes. De gezondheid van vrouwen en hun families hebben ernstig geleden gezien 65% van de zwangerschapsklinieken en 55% van de faciliteiten die basis gezondheidszorg verlenen buiten gebruik zijn.”

Wat we nodig hebben is veiligheid, voedsel, medicijnen, water en brandstof. Ondanks alle uitdagingen, blijf ik mensen helpen. Maar de oorlog en uithongering blijft doorgaan.

Stop alstublieft de blokkade in Jemen.

Getekend,

Dr. Ashwaq Muharram,

Al-Hudaydah

Jemen